قدس چند مورد به نوشته‌هاى او ارجاع و آن را بر نظر ديگران ترجيح داده است كه از جمله ديدگاههاى تاريخى او در مورد حرم مطهر مىباشد . بدايع‌نگار اعتقاد داشته است كه تخريبى در خود حرم توسط مغولان در 617 ه ق واقع نشده است زيرا اگر حرم در حمله آنان ويران مىشد بايد كتيبه‌هاى سال 612 ه ق و نيز قرآنهاى وقفى خانمى به نام نورستى از بين مىرفتند و اگر مورخان اشاره به تخريب حرم كرده‌اند شايد منظورشان تخريب خود شهر مشهد بوده نه مرقد مطهر 8 . كتابهاى او در زمينه بيان و معانى سالها تدريس مىشده است و شعر شناسان ، اشعار عربى او را بر شعر فارسى ترجيح مىنهند 9 . سرانجام بدايع‌نگار در 22 يا 23 ذيقعده سال 1343 ه ق پس از نزديك 57 سال زندگى در مشهد درگذشت و در دار الضيافه به خاك سپرده شد 10 . وى دخترى به نام سوسن داشت كه شعر مىسرود و در سن 20 سالگى درگذشت و آل داود فرزند اوست . 11 از آثار او مىتوان به كتابهاى زير اشاره كرد : 1 - ازهار الربيع ( شرح بر بديعيه پدرش است ) 2 - البدائع ديوان شعر اوست 12 3 - بدائع الاشعار فى شرح صنائع الاسحار شرح قصيده قواميه قوامى گنجوى . 13 اين كتاب جنبه درسى داشته و مؤلف آن را براى اداره معارف وقت نوشته است . 4 - بيان المعانى در علم معانى به فارسى ( چاپ مشهد 1331 ه ش ) 14 5 - تاريخ منتظم احمدى به نام « در ولادت و مرگ سلاطين و رجال » همراه با ماده تاريخ 15 6 - تاريخ‌نامه ادبى ، سؤال و جواب مستخرج از شاهنامه ، كه پس از مقدمه‌اى به نثر مسجع ابياتى از داستانهاى پادشاهان پيشدادى و كيانى برگزيده و پس از هر داستان لغات دشوار آن را شرح و نتايج اخلاقى ، فلسفى ، حكمى و تاريخى آن را برشمرده و نكات بلاغى و فصاحت و